Nieuws 2014

4

Nov

Einde van seizoen

 

Na eventjes geen enkele activiteit op de site kan u hieronder weer een klepper van een verslag terugvinden. Al zeg ik het zelf. Vandaag is het 4/11/14 wanneer ik dit verslagje schrijf, tijd om even stil te staan bij het seizoen. Over het seizoen valt er nog weinig extra te vertellen. Nog eens kort samengevat: Door blessures, ziekte en blessures (deels mijn eigen fout, deels omstandigheden) heb ik me niet helemaal kunnen smijten in de trainingen, waardoor de wedstrijden niet altijd het resultaat opleverden zoals ik had gehoopt. Ik durf gerust toe te geven dat ik dit jaar van de triatlon in het algemeen minder heb genoten. Het doet gewoon deugd om te concurreren met de besten en om indien mogelijk ze allemaal nog eens op hun doos te geven. Dat was dit jaar dus niet mogelijk, het was een ‘ver van mijn bed’ show. Maar de show was des al niet te min spectaculair. Met Jojo ‘the beast’ DoubleU die enkele zéér knappe dingen heeft laten zien en met Jarne Verhaegen die dit jaar uitermate sterk was. Bij de Walen hielden Noah Servais en Romain Loop de eer dan weer hoog. Ondanks mijn slechte seizoen kreeg ik altijd de steun van trainer (Thomas Steurbaut) en de club. Ze geloofden in mij en ze gaven me totaal geen extra druk. Dat gegeven apprecieer ik echt wel en bij deze wil ik dan ook even van de gelegenheid gebruik maken om de club SP&O en zijn sponsors (DeeWee bikes, Infini3, Fuji/Swift, No Drugs) dubbel en dik te bedanken.

Ondertussen zit ik al een dikke maand op de katholieke universiteit van Leuven waar ik de opleiding ‘revalidatiewetenschappen en kinesitherapie’. Tot hiertoe vind ik het een hele interessante richting. Ik combineer dit met topsport dus splits ik de studie ook een beetje op. Zo neem ik ongeveer ¾ van het lessenpakket van het eerste jaar op waardoor ik meer tijd heb om mijn trainingen te kunnen afwerken. Sinds het begin van het academiejaar ben ik ook veranderd van trainer. Ik trainde dus bij Thomas en nu ben ik onder de hoede van Stijn Goris. Ik wou het zo efficiënt en zo professioneel mogelijk aanpakken. Wat betreft de studie, trainingen en ook de trainingsgroep voel ik me momenteel prima! Daarom denk ik dat ik de goede keuze gemaakt heb.

Bij deze wil ik mijn vorige trainer Thomas toch nogmaals bedanken voor al het werk dat hij in mij heeft gestoken. Voor de twee mooie, grappige, interessante jaren. Ik wens hem nog veel succes toe met zijn verdere trainingscarrière!

Nu train ik op het gemakje verder zonder enige blessure en met een beperking aan zorgen. De toekomst zal in dit verslag niet echt aan bod komen omdat ikzelf niet veel verwacht. Nee, foutje. Ik verwacht wel iets maar mijn verwachtingen blijven in mijn vingers zitten en typ ik niet in dit verslag. Zo kunnen ze geleidelijk aan doorstromen naar mijn benen en armen zodat deze verwachtingen een zekere werkelijkheid kunnen aannemen volgend seizoen.

Ik bedank jullie voor het lezen van dit verslag.

Antonio Hernaert en zijn vele bijnamen.

21

Sept

1/8ste triatlon Mechelen

 

Op zondag 21 september stond de laatste triatlon van het seizoen op het programma. En als er nu één wedstrijd is waar je het seizoen beter mee kan afsluiten dan eender welke wedstrijd is het deze in Mechelen. De start werd gegeven rond 10u dus het was nog eens vroeg uit te veren. Het gaf mij een echt, nostalgisch gevoel van toen ik C-jeugd was. Veel opwarming of parcoursverkenning op de fiets zat er niet in want het regende regendruppels. Twee wisselzones, loopschoenen in de ene, fiets en toebehoren in de andere, inlopen, wetsuit aan, bril op, badmuts aan, loszwaaien, klapke doen, loszwaaien, bril af, bril op, focussen, BAM. Weg waren we. Veel ga ik er niet over zeggen maar het zwemmen zat niet goed. Ik kwam een kleine minuut achter de kop uit het water. Het gevoel zat gewoon niet goed. Op de fiets werd een klein groepje gevormd van een vijftal atleten. Ik beukte niet veel op kop en we raapten nog drie andere atleten op. Toen waren we al met acht en dat bleef ook zo. Voor ons reed een select groepje met Yarne Verhaegen, Jonas De Wachter en Adam Lambrechts en ze liepen zelfs uit. Ik deed nog steeds weinig kopwerk. De baan lag er maar akelig bij en ik ging voor het minimum aan risico. Ik wisselde tamelijk rustig en als laatste begon aan de afsluitende loopproef. Ik liep tamelijk snel naar het groepje voor me (de mannen waar ik mee in de fietsgroep zat) en deze kerels gaven echt wel een behoorlijk stevig tempo aan. Vooral Yannick ‘Superman’ Vos was de man in vorm. Daarna nam zijn teammaat Charlo ‘The Jackrabbit’ Van Caethoven de kop over. Ik volgde Charlo en achter mij hoorde ik Joachim ademen…al goed. Met nog een kleine 2 km te gaan besloot ik mijn versnelling te plaatsen. Ik hield de snelheid ook stevig aan en zo kon ik me naar een vierde plaats overall lopen en tweede in mijn leeftijdscategorie. Het was mijn beste loop van het hele seizoen en daar ben ik blij om.

13

Juli

Jeugdcup - Vilvoorde

 

In voorbereiding op mijn tweede ETU in Genève volgend weekend had ik met mijn broer Emilio afgesproken om samen met hem te fietsen op de jeugdcup in Vilvoorde. Vilvoorde is altijd een leuke wedstrijd zowel voor atleten als publiek. De weergoden waren wisselvallig, maar we hadden geluk, het bleef droog. Zwemstart met een 30 tal man om 11h45, zwemmen met de handrem op om zo mijn broer mee te pakken. Goede wissel en we waren weg… met 2.30 achterstand op de leider Joachim Wera, alias “de dolfijn”. Ik zat fris natuurlijk, maar broertje moest nog wat op zijn positieven komen. Na 1 van de 4 ronden kon de gas dan wel open en begonnen we terrein terug te nemen. Ik heb alles gegeven tijdens het fietsen wat resulteerde in de snelste fietstijd voor mij en mijn broer en…de slechtste loopbenen voor ons beiden die we ooit gehad hebben. Een mens moet al eens gokken. Zoals gezegd, het lopen ging niet zo goed en ik kon geen plaatsen meer goed maken. Toch een goede koppel training voor volgend weekend. Nu nog wat volume en taperen naar Genève. Daarna een broodnodige stage in Frankrijk met de Vtdl. Tot de volgende.

5

Juli

ETU - Holten (Nederland)

 

Eerste ETU van het jaar in Good old Holten “slechts” 250 km rijden en betaald door de federatie, dus ik dacht om dan maar eens mee te doen. Zoals altijd bij een ETU een dag op voorhand daar voor zwem verkenning en fiets verkenning , wat wel nuttig is en dan de verplichte briefing op vrijdag, wat meestal niet zo nuttig is, uitleg over vanalles dat we al weten in slecht Engels. Goed weer voor dit alles op vrijdag, droog en 30°. Zaterdag echter een ander verhaal, regen en wind. 12h40 was de start en om 12h30 nog een fikse regenbui. Ze hadden die dagen beter verwisseld, débriefing na de wedstrijd en verkennen waar het fout gelopen is de dag voordien (feedback). Voor het zwemmen en lopen speelt die regen allemaal geen rol, maar fietsen zou later blijken, was niet zo risicoloos. Ik stond nog niet 100% zelfzeker aan de start omdat ik nog niet tevreden ben over mijn vormpeil na maanden van blessures en minder trainen. Bla bla bla van de official, klaarzetten op de blauwe ETU mat, wat getrommel voor de start (allemaal niet bij stilstaan, anders zou eens mens nog zenuwachtig worden ook)en BAM, 750 m zwemmen zonder wetsuit. Ik nam een goede start maar wou na de tweede boei al afslagen maar er lagen er drie, daar wat plaatsen verloren maar toch met Jonathan en Pierre Balty uit het water, Europese top! Goede wissel maar slecht op mijn fiets gesprongen, Jonathan en Pierre waren gaan vliegen en ik heb momenteel nog niet de benen om een gat dicht te rijden op die Europese top. Ik was ook niet van plan om onnodige risico’s te nemen in de regen. Onderweg 2 à 3 valpartijen gezien en voor zo ver ik weet zijn er minstens 8 gevallen. Ik kwam in een derde of vierde groep te zitten en na een tijd ging het fietsen beter en zat ik op mijn gemak, voor de wedstrijd zit ik daar ook meestal, alles komt terug zeggen ze. De fietsconditie moet nog beter voor de volgende wedstrijden, maar daar werken we aan. Tweede wissel, ging goed en weg waren we voor het lopen. Ik had me op voorhand wel ergens een doel gesteld en dat was top 25. Ik heb mijn lopen goed opgebouwd, de tweede ronde nog kunnen versnellen en uiteindelijk de 20ste looptijd neergezet, 4de Belg bij het lopen. Hier ben ik wel tevreden van alhoewel de conditie nog niet top is. Blij dat ik heb mee gedaan, jammer van het weer en nu trainen voor de volgende wedstrijden.

29

Juni

BK triatlon – Brasschaat

 

Vandaag mijn eerste individuele triatlon met zwemmen in de prachtige, heldere E10 plas, fietsen langst kastelen van huizen en lopen in de frisse Brasschaatse natuur. Kort samengevat ging het een boeiende wedstrijd worden. Na de wedstrijd van mijn broer te hebben meegepikt (die zeker niet mottig was), was het rond 17u aan de juniors. Na een helse start, mede door de krappe startlijn, positioneerde ik me goed naast mijn teamgenoot en tevens topfavoriet voor de Belgische driekleur, Jonathan Wayaffe. Sommige van jullie denken nu: Waar zijn de sappige bijnamen gebleven? Maar na Jojo’s 9de plaats op het EK triatlon is Jonathan ‘the beast’ Wayaffe een pleonasme geworden. Ik zwom vlot mee in de voeten en tamelijk fris kwam ik uit het water. Door middel van mijn nieuwe wetsuit van Zone3 kon ik een super snelle wissel maken (zeer soepel aan de benen) waardoor ik samen met Jonathan en Pierre kon beginnen fietsen. Van in het begin full gaz om zo de aansluiting te maken met nog drie andere achtervolgers die tevens achtervolgden op Erwin Vanderplancke. Après environ un tour local maakten we de aansluiting met Erwin en zo vormde zich een kopgroep met acht atleten. Voor de geïntereseerden: Jonathan Wayaffe, Pierre Balty, Erwin Vanderplancke, Jonas De Wachter, Frederik ‘the roadrunner’ Swannet, Etienne Claisse, Joachim Wera en mezelf. De achtervolgende groep was aan het achtervolgen maar we hielden stand. Toch kwam er op het einde nog zo’n beestige Waal, genaamd Benjamin Messiaen aansluiten. Niemand in de achtervolgende groep was kunnen meeschuiven. Wat ik in dit verslag tot hiertoe vergeten te vermelden ben, was dat ik vanaf het begin van het fietsen de wedstrijd eerder onderging dan dat ik deze bepaalde. In de benen zat weinig panache en veel zuur. Naar de wisselzone. De toppers waren zich aan het positioneren om er nog een oorverdovend spannende wedstrijd van te maken en ik hing een beetje aan de rekker. Een klein gaatje maar het was genoeg. Een voor mijn doen normale wissel, niet super, bracht me in een 6de positie. De panache ontbrak hier alweer om van in het begin door te gaan maar stelselmatig haalde ik eerst Joachim en dan Frederik in. In de verte zag ik hoe mijn teammaat Jojo , met de altijd welgezinde Pierre Balty, zich losrukte van Erwin ‘l’antilope’ Vanderplancke. Mijn vierde positie hing zo goed als vast. Op en af lopen betekende veel te bezichtigen en zo zag ik ook Jonathan die de koppositie verloor. Zo werd Pierre Balty Belgisch kampioen, Jonathan Wayaffe werd tweede, Erwin Vanderplancke werd derde en ik werd vierde. Verdere uitslag kan je terugvinden bij resultaten. Zo, ik denk dat de tijd is gekomen om stilletjes af te ronden, tot de volgende!

25

Mei

BK mixed team relay – Sint- Laureins

 

Zondag stond er het BK mixed team relay op het programma wat de titel reeds verraadde. Neal Van Vaerenbergh, Lisa Verhaege en ik vormden SP&O juniors Uno. Rond 14u15 werd het startschot gegeven en weg was ik voor een ultra korte en snelle 1/16°. Wanneer ik bijna de andere oever had bereikt in de ondiepe “Boerekreek” stopte ik met lopen en begon ik te zwemmen. Enkele slagen later kwam ik als 2de aan de eerste boei. Als 5de kwam ik uit het water en een blitz wissel stelde mij in staat om als eerste op de fiets te springen met een tiental meter voorsprong op ktt’er Arne Olyslaegers. Ik gaf direct volle gas en bij binnenkomst had ik een voorsprong van een dikke tien seconden. Een iets mindere overgang fietsen-lopen belette me om vol door te gaan in het eerste stuk van het lopen (voor zover het al kon opgedeeld worden). Met een goede 15 seconden voorsprong gaf ik Lisa de hand en mocht ze beginnen aan haar mini triatlon. Ze behield de koppositie met nog een goeie vijf seconden op de achtervolgers. Zo’n prestatie voor een ‘juist beginnende triatlete’ mag gerust een talentvolle prestatie genoemd worden. Dan was , onze crème de la crème, Neal ‘Speedy Gonzalez’ Van Vaerenbergh aan de beurt. Op het zwemmen verloor hij onze voorsprong wat te verwachten was. Hij was mee met de fiets kopgroep van drie met onder andere Erwin Vanderplancke. Door een iets mindere tweede wissel verloor hij enkele seconden en zo stond onze 2de plaats bij de juniors vast. Een tamelijk contente atleet schreef dit verslag.

1

Mei

BK ploegentriatlon – chateauroux

 

Bam, de eerste triatlonwedstrijd is een feit. Na een winter vol blessures, blessures en nog wat blessures deed ik gisteren mijn eerste wedstrijd van het seizoen, het BK ploegentriatlon. Met Tim Jacobs, Jan Syryn, Kevin Van Oevelen, Jonathan Wayaffe, Bob Schaepherders, Jonas De Wachter en ikzelf stonden we met een team aan de start dat behoorlijk hard kon knallen. Omdat mijn broer ’s morgens al moest triatlonnen maakte de familie Hernaert er een daguitstapje van. Prachtig weer, zonnetje aan de hemel en enkele wolkjes. In het algemeen perfecte omstandigheden om je wedstrijd in te doen. En dat heeft mijn broeder dan ook wel ondervonden. Maar…God besliste rond de vroege namiddag om eens goed te gaan zeiken en zo konden de snellere teams gezellig in de regen fietsen. Met een half uur uitstel begonnen we aan onze wedstrijd. Jonathan ‘the beast’ DublleU en ik legden ons op kop bij het zwemmen. We zwommen een egaal tempo waardoor ons team zeer compact bleef. Achteraan zorgden Jonas ‘the fish’ De Wachter en Jan ‘the Ironman’ Syryn ervoor dat Kevin en Tim in hun zetel bleven zitten. Onze wissel liep niet zo vlot maar uiteindelijk zaten we op de fiets en kon het knallen beginnen. We draaiden goed rond en wanneer het stilviel zette Jan zich op kop om te beuken. Ook Jonathan verkeerde in een bloedvorm die ook wel tamelijk wat kop trok. Ikzelf voelde dat er weinig sleurwerk in de beentjes zat en probeerde zo goed mogelijk te volgen. Door het natte wegdek reden we in de bochten iets rustiger wat al bij al niet meer als normaal is. Wanneer het einde van de fietsproef in zicht kwam zette Ironman Jan zich vooraan en trapte bijna zijn crankstel van zijn kader. De wissel fietsen-lopen ging tamelijk vlot en zo konden we beginnen aan de afsluitende loopproef. Ik weet niet wat ze hadden gegeten, ik weet niet wat ze hadden gezien maar wat ik wel weet is dat we potverdomme hard liepen. In het begin gaf Bob, aka ‘the bullet’ er een serieuze lap op. Misschien zelfs iets te snel. Ook met mijn mindere vormpeil had ik toch wel moeite om het strakke tempo dat de mannen liepen vast te houden. Tim ‘the bazoeka’ Jacobs en Kevin ‘leopard’ Van Oevelen liepen vooraan en gaven het tempo aan. De eerste ronde had ik echt wel moeite maar de tweede ronde vlotte al beter. Met Jan die na het fietsen gestopt was en Jonas die slechts in de laatste meters moest afhaken schudden we met vijf nog een versnelling uit onze benen om zo in een tijd van 1:02’:42” over de meet te lopen. Uiteindelijk werden we 7de en mag ik behoorlijk content zijn van mijn wedstrijd. Met nog maar een goede week terug de looptrainingen hervat te hebben kon het niet anders dat ik het 5de wiel aan de wagen ging zijn. Het is uiteindelijk een ervaring meer dat ik deze ploegentriatlon via een andere manier beleefd heb. De dag kon niet mooier worden afgesloten met een goede douche en het eindelijk krijgen van de teamkledij. Dit is denk ik ook het juiste moment om de hele clubwerking en de mensen van Swiftcarbon, Nodrugs, Infini3, DeeWee Bikes, te bedanken voor al het materiaal dat ik gekregen heb. Dit impliceert tevens ook een goede begeleiding en structuur en daarvoor moet ik ook mijn trainer Thomas Steurbaut en Kiné Koen Volkaerts alvast bedanken. Het voelde goed om nog eens een wedstrijd te doen en het voelde goed om nog eens te jammen op mijn toetsenbord om dit verslagje neer te typen. Mijn volgende wedstrijd staat nog niet met honderd procent vast dus zeg ik: “See you when I see you.”

Archief