Februari 2015 - Stage Aguilas

Mijn eerste examenperiode op de universiteit zat er al op en dat konden we gaan vieren in Spanje. Een stage van 2 weken werd hét ding om naar uit te kijken. Na een winter met praktisch geen blessures en consistent trainen ging zo’n stage me echt wel deugd doen. Op zondag deed ik nog een lactaattest om te peilen naar de huidige vorm om dan op maandag te vertrekken naar Aguilas om daar deze form zo goed mogelijk te verbeteren.

Aangekomen op de scene scheen de zon en verbrede de glimlach. Het was mijn 4de keer dat ik in Aguilas kwam. Daar al twee keer op stage geweest met topsportschool en eenmaal voor de ETU juniorcup twee jaar geleden. De plaats en het weer bepalen natuurlijk veel de sfeer maar de groep is de doorslaggevende factor voor het hele amusement gehalte van de stage. En een bangelijke groep was het. Met Peter Denteneer, Kjel De Hertog, Simon De Cuyper, Jelle Geens, Arthur De Jaegher, Lowie Dewitte, Stijn Goris (a.k.a. the coach), Ine Couckuyt, Charlotte Deldaele, Louise Vandenbroucke (a.k.a. lover Lowie) en Ines Van Troyen (a.k.a. lover Simon) kon het niet anders opleveren dan een stage vol amusement (Maar ook de nodige serieux wanneer het moest). ’s Avonds bijna altijd een gezelschapspelletje in de bar met drankje en borrelnootje zal ik nu weer even moeten missen. Trainingen werden perfect afgewerkt. De recuperatie was optimaal met s’ morgens en s’ avonds een zalig buffet vol goeie kost en ’s middags "una baguetta con queso o serrano" (klinkt gewoon al super). Begin februari in de zee gaan zwemmen is niet evident maar toch deden we het. Was het dat winters vetlaagje dat me levend hield of was het gewoon de zee die goed meeviel? Als ik eerlijk moet zijn denk ik toch het laatste. Een paar beachstartjes, wat extensief zwemmen met oriënteren in de voeten en de zon in de hemel maakte er weer een geweldig leuk boeltje van. In de eerste week van de stage werd er vooral basiswerk afgeleverd waarbij er in de tweede week enkele kwaliteits-trainingen op het menu stonden. Een tamelijk zware koppel (fietsen-lopen) met knallers als Jelle Geens, Kjel De Hertog en Lowie Dewitte was la crême de la crême.

Op het einde van de stage voelde ik wel echt dat ik moe begon te worden. Een klein hoestje en wat snot maakte me de laatste dag van de stage minder rendabel. Desondanks zijn we nu al enkele dagen thuis en voel ik de recuperatie zijn werk doen. Nu het kopje er een beetje bijhouden en aftellen naar de eerste wedstrijd in…jawel…Quarteira, waar het blijkbaar drummen is aan de finish…zien dan dat ik voor die massa aankom ;-)